Prof. dr hab. n. med. Sergiusz Jóźwiak

Kierownik Kliniki Neurologii Dziecięcej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Przewodniczący Komitetu Rozwoju Człowieka Polskiej Akademii Nauk

Kierownik Kliniki Neurologii Dziecięcej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Index Hirscha 39 (wg Web of Sci) Absolwent I Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (1983). W latach 1997-2015 Kierownik Kliniki Neurologii i Epileptologii Instytutu Pomnik Centrum Zdrowia Dziecka. Od 2015 roku kierownik Kliniki Neurologii Dziecięcej WUM. Rozwój naukowy: 1990- dr n. med. 1995- dr hab. n. med. 2003- profesor zwyczajny Staże naukowe m.in. w Uppsala University, Rigshospitalet w Kopenhadze, Children’s Hospital w Bostonie, Hospital for Sick Children w Londynie, University La Sapienza w Rzymie. Absolwent POLE Programme for Oncology Leaders in Europe, Bocconi University, Milan, 2012. Przewodniczący Komitetu Rozwoju Człowieka Polskiej Akademii Nauk od 2020 W latach 2003-2011 Przewodniczący Polskiego Towarzystwa Neurologów Dziecięcych. W latach 2009-14 Konsultant Krajowy w dziedzinie neurologii dziecięcej. Członek Rady Narodowego Centrum Nauki w latach 2012-2016. Członek Komitetu Szkolenia Europejskiego Towarzystwa Neurologów Dziecięcych w latach 2001-2008. Honorowy członek Rumuńskiego Towarzystwa Neurologów Dziecięcych. Członek Rady Medycznej przy Polskim Towarzystwie Stwardnienia Rozsianego Profesor Jóźwiak jest edytorem 36 podręczników i monografii, 134 rozdziałów, ponad 300 prac opublikowanych w recenzowanych czasopismach. Członek redakcji m.in. czasopism J.Child Neurology, Eur.J.Paediatr.Neurology, Pediatric Neurology, Journal of Epileptology, Neurologia Dziecięca, Neurologia i Neurochirurgia Polska. Kierownik kilkunastu projektów badawczych w tym: międzynarodowego Projektu EPISTOP (2013-2019) w ramach 7.Programu Ramowego Unii Europejskiej z udziałem 16 partnerów z Europy, USA i Australii oraz projektu EPIMARKER w ramach konkursu NCBiR Strategmed (2016-2021). Wychowawca i opiekun specjalizacji 15 neurologów dziecięcych. Promotor 4 doktoratów. Recenzent 6 wniosków profesorskich, w tym 3 zagranicznych. Od około 30 lat prowadzi badania naukowe dotyczące stwardnienia guzowatego, uczestnicząc w tym czasie w odkryciu genu TSC1, oraz ustalaniu obowiązujących kryteriów diagnostycznych i rekomendacji leczniczych. W ostatnich latach działalność naukowa koncentruje się na patogenezie padaczki wczesnodziecięcej, możliwości zapobiegania i przeciwdziałaniu jej skutkom- zahamowaniu rozwoju psychoruchowego i autyzmu. Nagrody i wyróżnienia: 2007- Nagroda indywidualna Ministra Zdrowia, 2008- Nagroda zespołowa Polskiej Akademii Nauk za cykl prac nad patogenezą guzów w stwardnieniu guzowatym, 2009 -nagroda Amerykańskiej organizacji pacjentów chorych na stwardnienie guzowate (Manuel Gomez Award 2009) za dokonania naukowe zmierzające do zrozumienia mechanizmów prowadzących do powstania choroby i poprawy opieki nad chorym ze stwardnieniem guzowatym. 2012- wyróżnienie z konkursie Złoty Lancet za badania nad prewencją padaczki